Qatar Labour Law Reminders

Video Credit to Qatar Labour Law

Like Facebook account: Qatar Labour

Qatar Labour Link: http://portal.www.gov.qa

BuhayOFW Choice Lyca Gairanod

Doha - Qatar 

Nakakatuwa panoorin ang labanan ng mga bulilit sa The Voice Kids Philippines. Isa kami sa mga umaabang ng kanilang laban dahil natutuwa kami sa kanilang mga performance. May mga kanya kanya kaming mga manok kung sino ba talaga sa kanila ang mananalo.

Nagpagawa ako sa aking kaibigan ng kanyang poster para maipakita ang suporta sa kanya. Noong nasa blind audition pala kasi siya ay humanga na ako sa kanya hindi lang dahil kanyang kantta kundi sa determinasyon niyang manalo sa laban.

Natutuwa rin ako dahil hindi nahiya ang kanyang mga magulang na kahit mahirap sila ay buong ang kanila suporta kay Lyca. Marahil ay nangutang pa sila para lang makasali sa nasabing blind audition. 

Noong time na pinanood ko ang kanyang kanta na "Dance with my father" tagalog version ay mas lalo akong humanga hindi sa kanyang pag awit kundi sa kanyang makapanindig balahibong performance.

Noong time na tinatawag na siya at kasama siya sa top 4 ay tuwa ang naramdaman ko. Hindi ko maintidihan kung bakit isa ako sa mga milyong tao na natuwa nung tinawag siya bilang top 4. Sana lang ay palarin siyang manalo sa patimpalak na The Voice Kids Philippines at magtuloy tuloy ang kanyang guesting para mas lalo siyang makatulong sa kanyang mga magulang at mga kapatid.


Ang lahat ng naging top 4 ay totoong magagaling mula sa 2nd choice kong si Darren, 3rd choice kong si Juan Karlos at maging ang 4th choice kong si The Girl on fire na si Darlene.

Lahat kayo ay totoong magagaling na performer at malayo ang mararating kaya keep it up guys and don't forget ang mga 10 key to be successful person.

Aksidente sa Airport - Isang Pilipino Patay

Doha Qatar - Isang aksidente ang nangyari dito sa Qatar noong nakaraang miyerkules, Kung saan isang Pilipino ang nasawi dahil sa isang karambola ng sasakyan sa mismong lugar na kung saan mahigpit ang batas trapiko.

Hindi natin talaga maiiwasan ang aksidente pero kung lahat tayo nag iingat sa bawat ginagawa natin ay malilimitahan ang ganitong klaseng aksidente sa kalsada. Hindi naman natin kailangan magpatakbo ng matulin para makarating tayo sa ating pupuntahan ang kailangan natin ay defensive driving kung saan kailangan nating isipin ang mga kasabayan nating mga driver.

Sa pagkakataong ito hindi natin alintana ang panganib sa daan dahil disgrasya nga kung tutuusin, pero mas mabuti na nga wag na lang gumala ng gumala para makaiwas sa mga ganitong sakuna.

Basahin po ninyo ang buong ulat mula sa Doha News: Doha News update

Sinambirot ni Joel

Doha Qatar

Kahapon natikman ko ang luto ng isa sa aking kasamahan dito sa trabaho. Pinangalanan niyang "SINAMBIROT" ang kanyang puntahe. Sa totoo lang ngayon ko lang natikman ang lutong ito na gawa ng isng cebuano.

Masarap ang luto na ito, Isda ang rekado Tuna macarel na may halong gulay hinaluan na manamis namis na lasa. Habang kami ay sabay sabay na kumakain ng hapunan iyon dahil may kanya kanya naman kaming puntahe hindi nawala ang aming tawanan dahil siguro sa bagong putahe na aming narinig. Alam naman natin  na ang mga OFW ay "Patsam" kung magluto na ibig sabihin tsambahan lang kung anong lasa ang magiging kalalabasan.

Natapos na kami kumain ay iyon pa rin ang laman ng aming usapan at hanggang sa facebook ay aming pinag usapan.

Ano na naman kaya ang susunod kong maipopost na bagong putahe sa aking pandinig.

Abangan na lang natin.......

Ang Komunikasyon Noon at Ngayon

Marami sa atin ang nagtatanong kung bakit nga ba mahalaga ang komunikasyon sa isang OFW na malayo sa kanilang pamilya. Karamihan sa mga nag pupunta sa ibang bansa ay may mga pananagutan sa kani-kanilang mga pamilya at nangangailangan ng isang magandang komunikasyon. Alam nating lahat na kaya umalis ang isang OFW upang magkaroon ng sapat na kinikita at makatulong sa kanyang pamilya. Alam din nating isa itong napalaking sakripisyo dahil maraming oras ang mawawala sa kanya na hindi niya kapiling ang kanyang mga mahal sa buhay. Kailangan niyang tiisin na mawalay ng mahabang panahon para sa ikakabuti ng kanyang pamilya.

Kung atin pong babalikan ang panahong 1980’s kung saan hindi pa nadedevelop ang  celphone at internet. Ang tanging ginagamit na pang komunikasyon ng mga OFW noon ay sulat o tawag sa telepono para lamang iparating ang mensahe sa ating mga mahal sa buhay. Kung hindi ka rin lang kumikita ng malaking halaga ay magtitiis ka na lamang sa mensahe na mula sa sulat na pinapadala mo sa iyong mga mahal sa buhay. Talagang napakahirap ng komunikasyon noong panahong wala pang internet, kailangan mo pang ihulog sa post office at maghintay ng mahigit sa dalawang lingo o higit pa para lamang makarating sa kanila ang sulat na iyong ginawa kalakip na rin dun ang litrato para makita ang nilalaman ng pangyayari sa iyong buhay. Mahirap diba at yun ang pagkakaiba ng komunikasyon noon at ngayon.

Sa bagong nating henerasyon kung saan ay moderno na ang teknolohiya. Gamit lamang ang celphone o internet kahit minu-minuto ay makakausap mo na ang iyong mga mahal sa buhay at makikita sila gamit ang internet webcam. Napakadali ng usapan diba kumpara noong panahon na wala pang gaanong teknolohiya para sa pang komunikasyon.

Ang bawat mensahe na natatanggap natin sa ating mga mahal buhay ay totoong nakakapag paligaya sa katulad nating OFW. Mula sa mga picture na mula sa Facebook, Sulat na mula sa email at chatting na mula sa ilang web provider gaya ng yahoo, gmail, tweeter at ang isa sa pinaka mabisa ay ang tawag na mula sa celphone gaya ng Nokia, Samsung, Motorola, Sony Ericson, Iphone, Cherry Mobile at maraming higanteng kumpanya na gumagawa ng celphone.

Patuloy tayong makipag komunikasyon sa ating mga mahal sa buhay sapagkat ito lamang ang dahilan kung paano napapanatili ang magandang samahan ng pamilya na malayo sa isa’t isa. Walang ibang hangad ang isang pamilyadong OFW na masira ang kanyang pamilya para lamang sa iba’t ibang dahilan. Kaya patuloy nating gamitin ang bagong teknolohiya sa panahon natin ngayon. Ang bawat problema na nangyayari sa bawat pamilyang OFW ay may kasagutan at may solusyon basta may magandang komunikasyon lamang ang bawat isa.

Mula po sa Gitnang Silangan Qatar ang inyong lingkod BuhayOFW… 

Basic Electrical Workshop Seminar

Doha – Qatar, Nagsagawa ng 3days seminar tungkol sa Basic Electrical Wiring ang ilan sa mga kaibigan natin dito sa Qatar noong nakaraang bakasyon. Nais nilang ibahagi ang kanilang nalalaman sa ating mga kababayan na nais matuto sa nasabing workshop.

Binuo ang nasabing programa sa tulong ng ilan nating mga kababayan sa pangunguna ni Jaime Pamintuan na isang Senior Electrical Technician sa isang kumpanya dito sa Qatar. Marami ding tumulong upang mabuo ang nasabing programa na kinabibilangan nila Engr. Renato Bantayan, Engr. Nelson Reyes, at Engr. Cresendo Coquilla upang matuloy ang nasabing programa.

Marami ang nagkaroon ng interest tungkol sa Basic Electrical Wiring kaya marami din ang nagpatala sa unang araw ng nasabing programa upang makapag hand on sila at matuto kung paano ginagawa ang isang Electrical Wiring. Mula sa basic hanggang sa installation ay kanilang itinuro ang tamang paraan upang magamit nila ito at magkaroon ng munting kaalaman.

Ayon kay Ginoong Jaime Pamintuan nais niyang ibahagi ang kaniyang kaalaman upang maituro sa mga nagnanais matuto ng Basic Electrical Wiring sa ganitong paraan ay nakatulong na siya at nawala pa ang homesickness niya bilang isang OFW. Ang karunungan ng isang tao ay magiging mabiyaya kung ito ibabahagi sa iba nating kaibigan o kakilala at hindi ipagdadamot ng sa ganitong paraan ay nakatulong tayo sa ibang tao na nais matuto ng ibang kaalaman.

Bilang bahagi ng nasabing programa nais po natin iparating sa kapwa nating OFW na ang ganitong pamamaraan ay isang nakakabigay inspirasyon sa bawat Pilipinong nakikipag sapalaran sa ibang bayan.

Mula po sa gitnang silangan ang inyong lingkod BuhayOFW……

Independence Day Celebration sa Doha Qatar

Inaanyayahan ang lahat na mga Pilipino maging ang ibang nasyonalidad na narito sa bansang Qatar na suportahan ang isasagawang Independence Day Celebration sa Sheraton Doha Resort and Convention Hotel sa June 8, 2012 mula alas 6 ng umaga hanggang alas 11 ng gabi. Inaasahang dudumugin ang nasabing pagdidiriwang na ito dahil sa partisipasyon ng ating mga kababayan. 

Maraming nakahandang programa mula sa embahada ng Pilipinas patungong Sheraton. Kasama na rin diyan ang mga gagawing pagtulong sa mga kababayan nating may mga problema sa bansang Qatar. Isa na rito ang mga kababayan nating nasawi sa nangyaring sunog sa may Viallagio Mall.

Tiniyak din ng pamunuan ng PINOC sa pamumuno ni Mr. Fidel Escurel na magiging masaya at makabuluhan ang gagawin pagdiriwang para sa mga kababayan nating Pinoy dito sa Qatar. Makikibahagi din ang iba't ibang grupo at organisasyon upang lalo pang maging masaya ang gagawing pagdiriwang.

Maaari din ninyong panoorin via Live Streaming ang nasabing okasyon sa pamamagitang ng BalitangQ website narito po ang Link: www.balitangq.org

Ang Inyong lingkod BuhayOFW

Emir ng Qatar dumalaw sa Pilipinas

Emir ng Qatar Dumalaw sa Pilipinas

ni: BuhayOFW

Nitong Abril 10, 2012 dinalaw ng Emir ng Qatar na si Sheikh Hamad Bin Khalifa al-Thani ang Pilipinas upang palawakin ang ugnayan ng dalawang bansa ukol sa turismo, agrikultura, edukasyon at sa enerhiya. Ito ang kauna unahang pagkakataon na dumalaw ang Emir ng Qatar sa ating bansa.

Karamihan sa mga Pilipinong nagtatrabaho sa bansang Qatar ay tuwang tuwa sa ginawa ng hari. Mahigit sa 175,000 na ang kabuuan na mga Pilipino ang nasa Qatar sa ngayon. Patuloy pang tumataas ang bilang na mga Pilipino dahil sa magandang ugnayan ng dalawang bansa.

Sinalubong ng ating pangulong Aquino sa malakanyang palace at binigyan ng red carpet ang delegasyon ng hari. Nakipagpulong din ang matataas na sanghay ng gobyerno upang lalo pang palawakin ang magandang relasyon ng Pilipinas at ng bansang Qatar.

Ang Qatar ang isa sa pinakamayamang bansa sa ngayon dahil sa mataas na imbak na langis at ito rin ang nangungunang bansa na may pinaka malaking reserve na LPG- LNG gas sa buong mundo.

Pinoy Radio Online - PRO

PRO (Pinoy Radio Online

Ni BuhayOFW

Doha, Qatar –Isang gabi na puno ng saya at tawanan ang aming nasaksihan sa naganap na 2^nd EB ng mga Pinoy Radio Onlineo mas kilala sa tawag na PRO. Ang pagkikita ng magkakaibigan upang panandaliang pawiin ang lungkot na kanilang nararamdaman sa araw araw. Ginanap ito sa tahanan na mga Pilipino sa DOHA ang FCC (Filipino Cultural Center) dito sa Matar Kadeem - Doha Qatar.

Ang Pinoy Radio Online (PRO) www.pinoyradioonline.com ay isang Music Online na matatagpuan sa internet na kinababaliwan ng mga kaibigan nating OFW na mahihilig sa musika at pakikipag usap online, dito na lang nila dinadaan ang kanilang homesickness sa kanilang mga mahal sa buhay para pansamantalang malibang at mawala ang pangungulila sa kanilang mahal sa buhay.

Kasabay nito ginanap din ang birthday celebration ni Bro. Marlon Pamplona at iyon ang naging dahilan kaya lalong naging masaya at makulit ang gabing iyon. Ang mga admin ng grupo na sina Kingsolo, Yhadski, Papa Mhel, Bunso, Nheds, Insane, Blackheart, Kiko Matsing, Jonjon, Al Jazeera Boys - Top Printers Brotherhood at sa iba pa.

Ang matagumpay na EB ng mga PRO(Pinoy Radio Online) Qatar Chapter ang inaabangan ng lahat. Mabuhay po ang lahat na mga DJ na mula pa sa iba’t ibang panig ng mundo kina Papa Alvin, DJ foxy, DJ Cyber, DJ Sabby, at DJ Shaula good job guys and more power.

Ang Aking Bakasyon - BuhayOFW

First Time Vacation - Doha, Qatar

December 05, 2011 - Ang araw na aking pinakahihintay, araw ito ng aking unang bakasyon mula sa dalawang taong pagtatrabaho dito sa gitnang silangan sa bansang Qatar.

Sobrang saya ang aking nararamdaman ng tumuntong ako sa airport bitbit ang aking bagahe at pasalubong sa kanila. Hindi ko maipaliwanag ang aking nararamdaman dahil ito ang aking unang bakasyon simula ng umalis ako ng bansa taong 2010. Alam ba ninyo na nakalimutan ko pang dalhin ang aking Electronic Airticket at maging ang aking temporary Exit Permit ito ay dahil sa sobrang excited.

Halos isang araw ang aking bhaye mula sa bansang Qatar papuntang Pilipinas. Dalawang stop over ang aking dinaanan Doha-Kuwait-Bangkok-Pilipinas. Matagal-tagal din ang aking hinintay sa bansang Kuwait kaya hindi ko mapigilan ang magpakuha ng larawan para magkaroon ng alala na minsang tumuntong ako ng bansang Kuwait kahit 4 na oras lang. Bumili na rin ako ng pandagdag na pasalubong na chokolate para sa kanila. Lumipas ang ilang oras at dumating na ang aking hinihintay na oras para muling sumakay ng eroplano papunta ng Pilipinas.

Habang papasakay kami ng eroplano napag-alaman ko na isa pala ito sa mga stop over ng ilan nating mga kababayang OFW na galing din ng iba't ibang bansa mula sa Middle East. May nakausap akong galing ng Saudi, Bahrain, Oman, at ilang kababayan nating nasa Middle East. Nakakatuwang makakita na may uuwing Pilipinas na isang buong pamilya. Karamihan sa mga nakasabay ko papauwi ng Pilipinas ay mga OFW, bilang lang ang turista na Pilipino sa ibang bansa. Nakakalungkot talaga isipin na kailangan nating magsakripisyo para lamang kahit paano ay gumaan ang buhay natin sa Pilipinas.

Lingon dito lingon doon, puro Pilipino ang nakaupo halos pinoy lang ang nakapuno ng isang malaking eroplano na Kuwait Airplane. Kakaiba talaga ang pinoy kung iisipin natin marami  ang kumukuha ng ating serbisyo para magtrabaho tayo sa kanila. "Iyan ang Pinoy ika nga" kahit saan mang panig ng mundo may pilipino.

Umalis ang aming eroplano ng bandang 12:00am habang nasa loob kami ng eroplano ay hindi maiiwasan ang mga biruan ang kapwa Pilipinong OFW. May nagtuksuhan at may nag asaran din, mga nakakatutuwang pangyayari ang aking nasaksihan habang nasa loob kami ng eroplano. Sabi nga ng katabi ko sa upuan para mukang nabati si Manong ayun tignan mo namumutla. Wala kasing ginawa ang matandang iyon kundi ang asarin ang mga pasahero na pilit binibigyang kahulugan ang pagbibiruan ng mga magkababayang lalake at babae. Kaya ang napala niya mukang nabati siya kaya nahihilo at pilit na nagpapalaway sa bawat isa. Nakakatuwang tagpo ang aking nasaksihan ng nasa loob kami ng eroplano.

Sa sobrang excited wala akong ginawa kundi magbilang ng magbilang ng oras, Kuya ilang oras na lang ang bhaye natin? siguro mga 20x kong binanggit ang salitang iyan at panay ang tingin sa aking relo. Hindi ko mahintay ang sandali lumapag ang aming eroplano. Ang kasabikan ng bawat isa amin ay makikita mo dahil panay ang sigaw at palakpakan ng karamihan. Ganito pala ang feeling ng first time na magbabakasyon sobrang saya at hindi mo maipinta ang ngiti sa mga mata. 

Lumapag na ang airplane palakpakan, sigawan ng sigawan "Welcome to the Philippines" ang maririnig mo. Sabik na sabik kaming lahat at nagmamadaling kaming lumabas ng eroplano. Pagdating sa loob ng immigration tatak nang entry ang unang naming ginawa, pagkatapos nun dun naman kami sa package hinintay namin na makita ang aming bitbit na package para mailagay sa strolly. Ayun nakita ko na lahat ng aking package pagkatapos nun ay diretso na kami sa exit ng paliparan. 

Hinahanap ko ang waiting area asan ba? Hay's palibhasa first time kaya hindi ko pa alam kung saan ba ako pupunta. Ang komento ko lang ay ang pababang daan papunta sa waiting area. "Bakit ganun ang ginawa nilang disensyo para sa mga may dalang package parang ang hirap naman itulak pababa ng aming mga dalang package lalo na kung ang dala ay mga appliances. Kagaya ko na may dalang LCD patalikod ko siyang tinulak dahil baka dumiretso doon at mahulog hehehehehehe". 

Malayo pa lang ay kitang kita ko na ang aking mag iina na susundo sa akin. "Papa Alex ko, Papa Alex ko, Papa Alex ko" ang tinig na nagmumula sa aking panganay na anak, nakita na niya ako isang kaway pa ang aking ginawa at nakita na rin ako ng aking asawa. Kahit sobrang pagod sa bhaye, biglang nawala ang aking pagod nang mahawakan ko silang lahat. Ang anak kong bunso na iniwan ko na halos hindi pa naglalakad, tulala at hindi makapag salita dahil siguro sa hindi pa niya ako kilala, ang panganay kong anak na noon ay dalawang taon pa lang, ngayon ay apat na taong gulang. Sobrang yakap ang aking ginawa parehas ko silang binuhat at hinalikan. Nakakatuwa talaga ang aking nadatnan kumpleto ang aking pamilya sarap ng aking pakiramdam.

Mahirap mawalay ng matagal sa ibang bansa pero tinitiis iyan ng bawat padre de pamilya o ina ng tahanan na nakikipag sapalaran sa ibang bansa dahil nais nilang bigyan ng magandang buhay ang ating mga pamilya. Ang karanasan ko bilang OFW sa ibayong dagat masasabi ko na hindi ganun kaganda at kadali dahil totoo naman na kaya lang tayo lumisan ng ibang bansa para kumita ng malaki pera at makapagbigay ng magandang buhay sa ating pamilya.

Ang kanilang kwento ang aking naging batayan kaya ako patuloy na nagsusulat ng mga kwento at salaysay natin para malaman kung paano ba talaga ang buhay ng isang OFW. Ang pakikipag sapalaran sa ibayong dagat ay sugal na dapat nating paghandaan hindi natin malalaman kung panalo ba o talo tayo sa bawat bhaye na ating pinupuntahan. Kaya naman ang bawat bakasyon natin kapiling ang ating mga mahal buhay ay ating sulitin dahil minsan ilang buwan lang natin sila makakasama at muli na naman tayong sasabak mag isa sa ibang bansa.

Ang istoryang ito ay base sa aking karanasan "First Time Vacation" na una kong bakasyon bilang isang OFW. Salamat po sa lahat ng nagbigay ng oras para basahin ang aking karanasan at sana po ay inyong maibigan.

Ang inyong lingkod BuhayOFW

BuhayOFW - Finalist

Salamat po ng marami PEBA!

sa lahat ng bumubuo ng PEBA Team salamat po  ng marami sa kanilang pagpili sa BuhayOFW bilang isa sa mga Finalist sa PEBA 2011 Blog award. Ang kanilang napakagandang adhikain na makatulong sa kapwa tao sa pamamagitan ng ganitong pamamaraan ay isang kahanga-hangang gawa. Hindi ko pa rin lubos maisip na isa ako sa mga FINALIST para sa taong 2011 na ang tema ay "Ako'y magbabalik hatid ko'y Pagbabago" I will return, I will bring change. 

Lahat tayo ay naghahangad ng magandang buhay at isa sa mga paraan ay ang pag aabroad o pangingibang bayan. Sa totoo lang hindi ko akalain na makakarating ako sa ibang bansa gamit lang ang lakas ng loob at matibay na determinasyon sa buhay. May nagtiwala lang sa aking kakayahan kaya ako nakarating sa ibang bayan at maswerteng napili para subukan ang hamon na maging ahente. Gaya nga po ng sinabi ko sa aking lahok na  "Watawat sa Paliparan" Kung walang tiyaga, wala ding nilaga. Lagi natin iisipin na ang paghihirap natin sa ibang bansa ay may kapalit na ginhawa pagkatapos nito. 

Tayong lahat na OFW sa iba't ibang panig ng mundo. Kahit Saan man tayo lupalop mapadpad sa bayan natin, tayo ay babalik at sasariwain natin ang buhay bilang isang Pilipino. Kailan man hindi natin hinangad na malayo sa ating pamilya ng sobrang tagal dahil alam naman natin na sa Pilipinas ang ating tunay na tahanan.

Ang isa sa nagpalakas ng aking kalooban ay makitang masaya ang aking pamilya at maibigay sa kanila ang kanilang mga pangangailangan. Sa bawat padala na galing sa aking pagpupursige sa malayong lugar ay unti-unti kong nakikita ang pagbabago sa amin buhay. Ang patuloy na pagpapagawa sa aming tahanan ang aking inuuna upang kahit paano ay hindi na sila matuluan ng ulan sa loob ng bahay. Maraming hirap ang aking pinagdaraan subalit tiniis at nilaban ko iyon para sa aking pamilya. Ang magulong mundo ng BuhayOFW ang isa sa mga nagpatatag sa akin upang mabuhay kasama ang aking pamilya.

Walang kasing sarap ang mamuhay sa Pilipinas, Ang kasiyahan at ang kalayaan natin bilang isang Pilipino ay tanging sa Pilipinas lang natin nararanasan. Ika nga nila, "There's no place like Philippines". Isa iyan sa mga linya sa aking "Watawat sa Paliparan"

Ang Pinoy Expats/OFW Blog Awards (PEBA), INC ay isang non-profit and non stock na organisasyon na binubuo ng mga OFW at home base blogger na pawang volunteer lamang. Kahanga-hanga ang kanilang organisasyon bagamat walang pondo ay nagagawa nilang magpatimpalak ng katulad nito. salamat ng marami at naging bahagi ang BuhayOFW sa inyong patimpalak.

Malayo man ang marating ng bawat isa sa atin wag natin kalimutan ang tatak bilang isang Pilipino

Mabuhay po ang lahat ng Pilipino sa lahat ng panig ng mundo......

Ang inyong lingkod BuhayOFW

Broken Family - OFW

Broken Family - Isa kaba sa mga nakakaranas ng ganito?

Noong isang araw may nakausap akong isang kaibigan tawagin na lang natin siyang Maria (nickname) na nakakaranas ng ganitong sitwasyon sa abroad. Sa hindi inaasang pagkakataon napunta ang usapan namin sa maselang bahagi tungkol sa kanyang buhay. Hindi ko lubos maisip na mapag kukwentuhan namin ang istorya ng kanyang buhay. Bago ko lang siyang kakilala at isa siya sa mga kliyente ko dito sa Qatar. 

Sitwasyon: (pinaikli ko na lang ang kwento para madali tayong maka relate)

BuhayOFW: Kamusta friday na bukas saan naman ang gala mo?

Maria: Hay naku wala akong panahon sa ganyan at 

paano naman ako makakagala sa dami ng problema ko sa buhay.

BuhayOFW: Ano kaba enjoy your life nohhh kung puro ka trabaho hindi mo mapapasaya ang life mo sa abroad.

Maria: Matagal ng hindi masaya ang buhay ko, simula pagkabata ko hanggang sa nagka asawa ako......

BuhayOFW: ay sori pasensya kana at masyado akong matanong hehehehehe

Maria: okey lang gusto ko lang ilabas din ang sama ng loob ko.....

BuhayOFW: Ganun ba tara kain tayo sa KFC tutal mag uuwian na rin naman kung okey lang sayo para naman mawala ang sama ng loob mo......

Maria: Naku wag na baka kung ano pa ang isipin ng iba sa atin.......

BuhayOFW: bakit naman treat lang kita kasi client kita nohhhh.

Maria: Wag na nohhhhh dahil sa ganyan nasira ang buhay ko.

Si BuhayOFW

Nagtataka!!! Nag iisip?? tila may pumasok sa isip ko na hindi magandang pangyayari sa buhay niya...

BuhayOFW: O sige hindi na kita pipilitin at alam ko naman na talagang ayaw mo umalis dahil may problema ka....

Maria: Salamat ahhhhhh......

BuhayOFW: Okey po ma'am no problem..... Mapi Muskila hehehehehe

Sabado November 12, 2011

Tumunog ang celphone ko! Nokia Tone........

BuhayOFW: Hello

Celphone: Hi sir! si Maria po ito from ____.

BuhayOFW: Hello kamusta po!

Maria: Sir punta ka opis may ipapagawa akong trabaho....

BuhayOFW: Okey po Ma'am punta po ako diyan pagtapos po ng meeting ko sa isang client.... mga 4:00pm.

Maria: O sige hintayin kita..

BuhayOFW: Okey po Ma'am

Sa opisina ni Ms. Maria

BuhayOFW: Good afternoon po!

Maria: Pasok! dun tayo sa cubicle ko ipapakita ko sayo yung artwork ng ipapagawa ko....

BuhayOFW: Okie po

Habang nasa cubicle palinga linga ang mata ko sa lamesa niya parang may hinahanap ako.... nakita ko ang litrato ng kanyang mga anak dalawa ang anak niya pero parang kulang wala ang litrato ng kanyang asawa. Minasdan ko ulit ang litrato ng kanyang mga anak tingin ko mga 10 at 15 ang edad malalaki na at highskul na siguro. Habang nag iintay ako sa pagdating niya sa cubicle napansin ko ang isang frame nang kanyang pamilya. Nagtaka ulit ako dahil parang kulang ulit ang nasa larawan hindi ko makita ang larawan ng kanyang Ama. Anu ba yan para akong sira na nakiki alam sa buhay ni Ms. Maria, parang apektado ako sa buhay niya. pagkalipas ng 10minuto dumating si Ms. Maria...

Maria: Sorry naghintay ka tuloy kasi yung manager ko kinausap pa ako.

BuhayOFW: Okey lang po...

Habang pinapakita niya sa akin ang artwork na ipapagawa niya sa LCD screen nasa avatar pala niya ang kuhang larawan ng kanyang Mister. Kasama ang kanyang mga anak.....

BuhayOFW: Ma'am Mister mo yan at mga anak mo?

Maria: Oo yan ang asawa ko bwisit yan......

Natigilan ako sa sinabi niya, Parang namulta ako sa bigla ng pagkakasabi niya. Parang nagkamali ata ako sa pagtatanong. Hays paki alamero ka kasi BuhayOFW ayan ang napala mo.

BuhayOFW: Ma'am bakit naman po?

Maria: Ang katulad niyang lalaki ay hindi tunay na lalaki at hindi siya dapat mabuhay sa mundo. Tinatapon dapat sa impyerno.

BuhayOFW: Mukang napakalaki ng kasalanan sayo ng mister mo ahhh

Maria: Hindi lang malaki wala siyang kwentang tao.

Nagkwento na si Ma'am Maria

Ang papa niya dating nasa abroad at mahigit sa 20taon sa middle east, Nalaman nila na may ibang pamilya ang kanyang Ama kaya nakipag hiwalay ang kanyang ina at binuhay mag isa ang kanilang pamilya. Napakasakit sa tulad niyang anak na nabuhay na halos walang Ama na nag aaruga at tumutulong sa kanila. Maraming pagsubok at krisis ang dumating sa kanila pero wala pa rin tulong pinansyal na nakuha ang kanyang ina. 

Maaga siyang nakapag asawa dahil sa Broken Family sila maaga siyang nagka-anak sa hindi inaasahang pagkakataon. Iniwan ng kasintahan sa unang pag-ibig na naranasan. Ganito ba talaga kapag broken family? Pumasok tuloy sa isip ko na kaya pala marami sa atin ang parang damit lang kung magpalit ng kapareha. Dagdag pa ni Ma'am Maria nagka asawa siyang muli at nagkaroon ng isa pang anak subalit talagang mapaglaro ang tadhana iniwan siya muli ng kanyang asawa dahil nagkaroon na naman ng  ibang babae. Ganun ba talaga ang buhay at kay dali nating palitan at iwanan ang ating minamahal.

Nakakalungkot ang pangyayari na nailahad sa akin ni Ma'am Maria at hindi ko na kailangan pang isa-isahin ang nangyari sa kanyang buhay. Isa lang ang punto ko kung bakit ko naisulat ang kwentong ito.... Ang isa sa mga dahilan kung bakit napapariwara ang isang pamilya ay dahil na rin sa Broken Family status. Maiiwasan naman yan kung hindi natin gagawin pero talagang mapusok na ang bawat nilalang ngayon. Karamihan tayo mismo ang nagiging dahilan ng mga pagkawasak ng ating pamilya.

Sa mga Ama at Ina ng Tahanan paki basa lang po ninyo ang hinalukay kong munting kaalaman tungkol sa ating sinumpaan...

click po ninyo ang LINK sa Baba

Ang Pag -aasawa - Ama ng Tahanan

Ang Pag-aasawa - Ina ng Tahanan

Adobe Photoshop - BuhayOFW

Doha, Qatar - Ang karunungan o kaalaman sa isang bagay ay wag nating ipagdamot upang maging huwaran tayo ng ibang tao na walang ibang nais kundi ang makapag lingkod sa kanilang kapwa. Ganito ang nasa isip ko habang binubuo ko ang isang tutorials para sa "Adobe Photoshop" para sa aking mga kaibigan.

Bagaman hindi ako ganun kagaling sa pagtuturo at pag-gamit ng naturang software ay nagpapasalamat ako sa dakilang lumika na binigyan niya ako talino para maituro sa kanila ng maayos at kahit paano ay maibahagi ko ang aking kaalaman para makatulong sa kanila sa darating na panahon. 

Nakakatuwang isipin dahil sa loob ng mahigit sa apat na linggo naming pag aaral nakita ko sa kanila ang interest para matuto at mag-aral ng software na "Adobe Photoshop". Ang kanilang interest ang nagbigay sa akin ng lakas ng loob para matuloy ang iniisip kong plano para sa kanila.

Sa bawat panahon na kami ay nag aaral hindi ko lubos maisip kung paano ko nagagawa ang ganung bagay dahil wala naman akong background sa pagtuturo at humarap sa kanila bilang isang professor. Sabi nga ng isa sa mga estudyante na aking tinuturuan "Sir buti na lang nagturo ka ng ganito dahil malaking bagay ito para kami ay matuto ng ganitong kaalaman". Isang nakakatuwang linya na aking sineryoso para gumawa ng plano kung paano ko sila matuturuan ng maayos at maibahagi sa kanila.

Sa mahigit na 20 estudyante na aking tinuruan marahil makakagawa na sila ng ilan sa mga "Artworks" na gusto nila magawa dahil naituro ko na sa kanila kung paano gamitin ang bawat tools ng photoshop. 

Hangad ko na sa mga darating na panahon ay magawa nila ang aking mga itinuro at maibahagi rin nila sa kanilang mga mahal sa buhay, maging sa kanilang mga kaibigan para magamit sa bawat araw na lumilipas.

Sa lahat ng aking mga estudyante tungkol sa "Adobe Photoshop Tutorials" maraming salamat po sa inyong pagtitiwala. Kahit papaano meron po kayo natutunan kahit na konti at palawakin na lang po ninyo ang inyong mga likha para magamit po ninyo sa ikakabuti ng lahat.

Ang inyong lingkod BuhayOFW